Za start Polski Ludowej uniwersalnie uważa się 22 lipca 1944 roku - dzień ogłoszenia Manifestu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego (tzw. Manifest Lipcowy). Oficjalnie PKWN, zwany ponadto Komitetem Lubelskim, powołany został na wskroś Krajową Radę Narodową (KRN) do wnętrza Lublinie 21 lipca 1944 roku, wewnątrz rzeczywistości niemniej jednak powstał dwójka dni pierwej wewnątrz Moskwie – KRN chodziło o kreacja wrażenia, że Polacy z własnej inicjatywy powołują przywództwo na ziemiach wyzwolonej Polski, położonych wśród frontem radziecko-niemieckim, tudzież tzw. linią Curzona. Treść Manifestu PKWN miała zaczerpywać myśl do postulatów Manifestu (m. in. upaństwowienie przemysłu ciężkiego oraz lasów, zmiana na lepsze rolna oraz uwłaszczenie chłopów, upowszechnienie oświaty plus kampania z analfabetyzmem, obstawa praw pracowniczych) Tymczasowego Rządu Ludowego Republiki Polskiej. Również na siedzibę PKWN wybrał Lublin, tj. miasto gdzie do wnętrza 1918 r. funkcjonował Rząd Ignacego Daszyńskiego.
PKWN przystąpił do organizowania "władzy ludowej" na przejętym wskroś Sowietów obszarze Polski, na zmrok odkąd linii Curzona. Wyrażało się to m.in. w środku wprowadzeniu terroru policyjnego, wydawaniu dekretów, przewidujących karę śmierci zbytnio wiele czynów o charakterze politycznym (np. prawo poddany Wojska Polskiego z 23 września 1944 r.) klasyfikowanych jak "przestępstwa", jako także zbytnio takie "przewinienia" w charakterze tytuł własności radioodbiornika. Równolegle istniał ustawowy z punktu widzenia prawa międzynarodowego Polski Rząd na Uchodźstwie, uznawany uniwersalnie do wnętrza świecie do lipca 1945 (utworzenia Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej), uznawany podobnie wskroś większość Polaków, zorganizowanych najpierw w środku formie Polskiego Państwa Podziemnego. PKWN był uznawany jedynie wskroś ZSRR, którego przedstawicielem był Nikołaj Bułganin.
Na zajętych wskroś Sowietów terenach, bez względu od chwili nowych władz działała Armia Czerwona oraz sowieckie służby bezpieczeństwa (NKWD, Smiersz).[3] Zgodnie z umową zawartą wskroś PKWN z rządem ZSRR żołnierze plus funkcjonariusze sowieccy pozostawali ułożenie ciała zasięgiem polskiego prawa, zaś NKWD aresztowało osoby związane z Armią Krajową również innymi organizacjami niepodległościowymi dodatkowo polskim rządem na wychodźstwie dodatkowo organizując ich wywózki do łagrów na terenie ZSRR również współdziałało z "ludowymi" władzami, nadzorując je w poprzek sieć tzw. doradców. NKWD miało sieć własnych obozów koncentracyjnych[4]. Przypuszcza się, że do wnętrza tego typu obozach w środku latach 1944-1950 zginęło dookoła 25 tysięcy osób[5]. Poza Polakami wymiary represji była skierowana przeciwko Niemcom oraz Ślązakom, oraz ponadto Ukraińcom. W lipcu 1945 NKWD aresztowało ok. 2000 osób wewnątrz okolicach Gib na przestrzeni tzw. obławy augustowskiej, 600 z nich nie powróciło dodatkowo ich grobów nie odnaleziono. Była to jedna z wielu potyczek z ruchem oporu przeciwko Sowieckiej okupacji Polski. Liczba ofiar terroru do roku 1954 jest szacowana na dziesiątki tysięcy[6].
W grudniu 1944 roku Krajowa Rada Narodowa, przejściowy parlament polski, przekształciła PKWN do wnętrza Rząd Tymczasowy Rzeczypospolitej Polskiej. Premierem został uprzedni przewodniczący PKWN Edward Osóbka-Morawski.
W czerwcu 1945 roku, do wnętrza wyniku porozumienia przedstawicieli Rządu Tymczasowego z niektórymi działaczami politycznymi z kraju oraz emigracji, powstał Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej, którego premierem został Edward Osóbka-Morawski, oraz wicepremierami Władysław Gomułka plus Stanisław Mikołajczyk, emigracyjny partyjniak Polskiego Stronnictwa Ludowego.
Powstały układ taktowny zapewniał rzeczywistą władzę aparatu Polskiej Partii Robotniczej (PPR) do wnętrza państwie (kontrolowanie władz również instytucji państwa, partii politycznych, organizacji społecznych, gospodarki) w środku warunkach ograniczonej suwerenności Polski. W kwietniu 1945 roku podpisano polsko-radziecki struktura o przyjaźni, wzajemnej pomocy również współpracy powojennej, przedłużony odtąd do wnętrza 1965 roku, oraz do wnętrza następnych latach Kraj nad Wisłą zawarła podobne związki z pozostałymi krajami "demokracji ludowej". W październiku 1945 roku podpisała Kartę Narodów Zjednoczonych. W lipcu 1945 roku, na konferencji wewnątrz Poczdamie, ustalono tok zachodnich także północnych granic RP. Na ziemiach, które znalazły się na brzask od czasu nowych granic pozostało ok. 13,8 mln obywateli II Rzeczypospolitej, w środku tym na ziemiach przejętych wskroś Ukraińską SRR zostało 8,1 mln, na ziemiach przyznanych wskroś Stalina Białoruskiej SRR żyło 5 mln, natomiast na ziemiach przejętych wskroś Litewską SRR ok. 0,7 mln.
Do 1947 roku PPR umocniła swoją władzę do wnętrza kraju, likwidując w zasadzie opozycyjne suterena polityczne plus zbrojne dodatkowo wyeliminowała z życia politycznego jedyną legalną siłę opozycyjną - założone w środku 1945 roku PSL Stanisława Mikołajczyka. Formalne zwycięstwo blokowi PPR, PPS, SL dodatkowo SD przyniosły oficjalne (faktycznie sfałszowane) wyniki referendum ludowego (słynne 3 x TAK) wewnątrz 1946 roku oraz wybory do Sejmu Ustawodawczego - polskiej Konstytuanty wewnątrz 1947 roku. Prowadzono odbudowę kraju ze zniszczeń wojennych, które przyniosły straty ok. 40% majątku narodowego. Szczególne znaczenie pył pod tym Plan 3-letni (1947-1949) - zasiedlanie Ziem Odzyskanych, zmiana na lepsze rolna także upaństwowienie przemysłu. Odbudowa kraju była utrudniona wskroś masowe plus zorganizowane plądrowanie terenów Polski z maszyn oraz zasobów na wskroś Sowieckie oddziały, utworzone nie bez przyczyny wewnątrz tym celu. Dodatkowo państwo zostało zmuszone do podpisania szeregu umów gospodarczych z Związkiem Radzieckim, wyzyskujących polską gospodarkę (w samych latach 1945-1956 Związek Radziecki wyprowadził z Polski wewnątrz ten strategia naokoło 2 miliardów dolarów według ówczesnego kursu dolara[7]), zmuszając do sprzedaży węgla Sowietom zbyt przyszłe reparacje wojenne od czasu szkop których przenigdy nie uzyskano[8].
W 1948 roku nastąpił zwrot polityczny, wskazujący wzmocnienie się stalinizacji do wnętrza metodach budowy socjalizmu do wnętrza Polsce dodatkowo eliminację z życia politycznego idei tzw. polskiej najdroższy do socjalizmu, wskroś odsunięcie od chwili władzy Gomułki (pod zarzutem tzw. odchylenia prawicowo-nacjonalistycznego) dodatkowo związek partii politycznych także organizacji społecznych na warunkach narzuconych wskroś komunistów. W lipcu 1948 roku powstał Związek Młodzieży Polskiej z połączenia czterech organizacji młodzieżowych, wewnątrz grudniu 1948 roku powstała Kraj nad Wisłą Zjednoczona Partia Robotnicza z połączenia Polskiej Partii Robotniczej również Polskiej Partii Socjalistycznej, w środku 1949 roku powstało Zjednoczone Stronnictwo Ludowe z połączenia Stronnictwa Ludowego z resztkami PSL Mikołajczyka dodatkowo Centralna Rada Związków Zawodowych dodatkowo Związek Bojowników o Wolność oraz Demokrację (ZBoWiD). W 1950 roku wymiary działaczy chadeckich wstąpiła do Stronnictwa Demokratycznego. Uprzemysłowienie kraju kontynuowano wewnątrz latach 1950-1955 (Plan 6-letni), redukując tym samym środki na rolnictwo, i rozbudowując przede wszystkim wytwórczość ciężki, zbrojeniowy, maszynowy, energetyczny. W tym okresie rozpoczęto również kolektywizację rolnictwa; trwała ondulacja reorganizacja społeczna kraju (migracja ludności, urbanizacja). W 1950 roku zawarto umowę pośrodku kościołem katolickim tudzież państwem zakładającą szwung majątków kościelnych dodatkowo Caritasu.
22 lipca 1952, wewnątrz ósmą rocznicę powstania Polski Ludowej, uchwalono Konstytucję Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (konstytucję lipcową). Państwo polskie zaledwie w takim przypadku oficjalnie zmieniło nazwę na Polska Rzeczpospolita Ludowa. Jednocześnie wzmacniano totalitarny układ rządów, nasiliła się represyjna inicjatywa Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego (teza o zaostrzaniu się walki klas), która przejawiała się m.in. wewnątrz procesach przeciwko działaczom politycznym z okresu międzywojennego dodatkowo wojny, generałom także oficerom Wojska Polskiego, byłym żołnierzom Armii Krajowej. Wzmogły się podobnie ataki na związek wyznaniowy również kler (internowanie prymasa Stefana Wyszyńskiego do wnętrza latach 1953-1956). Konsekwencje zaostrzonego kursu politycznego ponieśli też niektórzy działacze partii (uwięzienie Gomułki wewnątrz 1951 roku). Przynależność Polski do bloku państw demokracji ludowej utrwaliło przynależność w środku strukturach gospodarczych (od 1949 roku do wnętrza Radzie Wzajemnej Pomocy Gospodarczej) dodatkowo wojskowo-politycznych (od 1955 roku do wnętrza Układzie Warszawskim) tychże państw.